Ontdek Spanje »  De regio Galicië



Vakantie in de regio Galicië -Spanje

Galicië (Galicia) - Ontdek en beleef de regio Galicië - Beleef de regio Galicië en zijn bezienswaardigheden. Ontdek regio Galicië op de fiets of maak een leuke wandeling. Hier vind u tips, reisinformatie, weer, klimaat, openbaar vervoer, monumenten, gebouwen, leuke informatieve informatie en nog veel meer voor een heerlijke vakantie in de regio Galicië.



Galicië

Dikke kleding en een paraplu zijn de belangrijkste voorwerpen van de Galiciërs, zo grappen de Spanjaarden uit het zonnige zuiden. Helemaal ongelijk hebben ze niet; er valt hier vaak regen, is er mistig en waait een stevige wind. De mensen gaan door voor introvert, zwijgzaam en bijgelovig. Net als het weer slaat hun stemming om en zijn ze zelden toeschietelijk. Ze spreken een eigen taal, het oude galego en de Moren hebben hier, anders dan in de meeste delen van Spanje, nauwelijks sporen achtergelaten. Het zijn kleine Keltische nederzettingen en Romeinse bruggen die het karakter van het achterland bepalen. Aan beroepen hier niet veel keuze; ze werden keuterboer of visser. Veel Galiciërs zagen zich genoodzaakt te emigreren omdat hun geboortestreek hen niet kon voeden. Degene die gebleven zijn, houden hardnekkig en vol trots vast aan hun tradities en gebruiken, de Keltische overlevering en de rituelen van hun volksgeloof.

De Galiciërs dichten de elementen vuur, water en wind bovennatuurlijke krachten toe, velen van hen geloven nog altijd in zielsverhuizing en het bestaan van heksen en geesten. De Galicische aarde is hun heilig. De handel in onroerend goed kwijnt er weg, want je eigen grond verkoop je nooit. Een groot deel van Galicië is nog middeleeuws. In de mistige oude dorpen liggen de traditionele landhuizen. De ontdekking van de vermeende graftombe van de apostel Jakobus in de 9de eeuw maakte Santiago de Compostela tot Europa's belangrijkste religieuze gedenkplaats na de St.Pieter in Rome. Nog altijd volgen pelgrims en toeristen oude pelgrimroutes door Noord Spanje.

Aan beroepen hier niet veel keuze; ze werden keuterboer of visser. Veel Galiciërs zagen zich genoodzaakt te emigreren omdat hun geboortestreek hen niet kon voeden. Degene die gebleven zijn, houden hardnekkig en vol trots vast aan hun tradities en gebruiken, de Keltische overlevering en de rituelen van hun volksgeloof.

De Galiciërs dichten de elementen vuur, water en wind bovennatuurlijke krachten toe, velen van hen geloven nog altijd in zielsverhuizing en het bestaan van heksen en geesten. De Galicische aarde is hun heilig. De handel in onroerend goed kwijnt er weg, want je eigen grond verkoop je nooit. Een groot deel van Galicië is nog middeleeuws. In de mistige oude dorpen liggen de traditionele landhuizen.

 De ontdekking van de vermeende graftombe van de apostel Jakobus in de 9de eeuw maakte Santiago de Compostela tot Europa's belangrijkste religieuze gedenkplaats na de St.Pieter in Rome. Nog altijd volgen pelgrims en toeristen oude pelgrim routes door Noord Spanje.

Voor de vele buitenlanders die zich bij Spanje het landschap voorstellen van Don Quichot, en de toeristen die alleen de Middellandse-Zeekust kennen, is Galicië, met zijn Atlantisch landschap met zijn duizend rivieren, van weiden en autochtone bossen, een hele nieuwe ervaring. Deze natuur in maagdelijke staat met wilde paarden, die vrij leven in de Galicische bergen.

 De regio Galicie heeft een bijzonder landschap en onderscheidt zich van de rest van de continentale kust door de Ria’s, bergdalen die werden ingenomen door de zee. Deze Ria´s speelden een cruciale rol in de geschiedenis van Galicie , want ze vormden de toegangswegen voor Feniciers, Kelten en de Romeinen en waren een graag bezocht gebied voor Noormannen, Engelsen en Fransen, die er allemaal hun sporen hebben achtergelaten.

A Pobra do Caramiñal

Is een plaatsje in de Spaanse provincie A Coruña met de gelijknamige hoofdstad A Coruña in de regio Galicië.

Galicië met de hoofdstad Santiago de Compostella.

A Pobra do Caramiñal een klein plaatsje met ongeveer 10.000 inwoners, leven hoofdzakelijk van de visserij en de mossel teelt.

Hier waren wij op de camping "Playa Ria de Arosa" direct aan het strand van Arosa een leuke camping alleen de plaatsen zijn een beetje klein, maar wij mochten 2 plaatsen gebruiken. Toen wij de eerste keer het dorpje inreden was het eb.

En als het eb wordt zie je de mensen naar de bekende kokkels zoeken de eerste keer dachten wij wat zijn die hier aan het doen tientallen mensen, sommigen tot hun middel in het water met een soort van hark fibrerend, trekkend en daarna worden ze op 4 groten gesorteerd sommigen vooral de oudere vrouwen sorteren ze gelijk omdat deze op het droge aan het zoeken zijn.De anderen die soms tot hun middel in het water staan sorteren de kokkels later op het strand. 

Cabo Corrubedo

Percebes heten ze in het Spaans oftewel eendenmossel alhoewel ze in de verste verte niet op mossels lijken. De eendenmossel stelt het geduld van de Galiciërs eeuwig op de proef. De Percebes komt uit Galicia (Noordwest Spanje), waar ze als een delicatesse beschouwd worden. Dit is namelijk de enige streek in Spanje waar ze vandaan komen. Ook is de prijs voor Spaanse begrippen niet goedkoop is. Dit komt door de manier van vangen die spectaculair en risicovol is. Ze worden namelijk van de rotsen gehakt, gestoken en dat in de gevaarlijke branding van de Atlantische Oceaan.

Wij waren aan de kust in Cabo Corrubedo bij de vuurtoren toen ze deze op spectaculaire manier van de rotsen aan het steken waren. De moedigste en meest ervaren mannen wat vaak over gaat op vader en zoon, laten zich door hun kameraden met snelboten naar de rotsen varen waar na deze voor op de boot staande mannen op de glibberige rotsenspringen met een net aan hun middel en een steekijzer, gelijktijdig rollen de golven met volle kracht tegen de rotsen. Waanzinnige en Halsbrekende toeren, waarbij men de branding steeds in de gaten houdt. De Percebe of wel eendenmosselen die zich in een dichte laag vastgehecht hebben aan deze rotsen. In de maand juni en rond november, december gebeurd dit waarbij ze in deze tijd, spreek kerst en jaarwisseling nog veel duurder zijn. Zo ons verteld werdt zijn ook elk jaar 2 tot 3 doden te betreuren. Het droevige is eigenlijk dat nu de economie slecht gaat in Spanje er vele het ook eens willen proberen zonder de ervaring en het materiaal. De gevolgen kun je raden.

Een voorgerecht van eendenmosselen kost al gauw 30 tot 40 €. Aan de noordwestkust van Galicië leveren de percebeiros hun vangst direct bij de plaatselijke restaurants af. Hier is de prijs een stuk lager. De goedkoopste percebes vindt u natuurlijk op de plaatselijke vismarkt. Eendenmosselen zijn ongeveer zo lang als een duim en lijken een kleine versie van een olifantspoot. Ze hebben een driekantige, gelede schaal, die met een beetje goede wil vergeleken kan worden met de snavel waarmee eendenkuikens uit het ei komen... Eigenlijk zijn de percebes echter geen schelpdieren, maar kreeften die zich aan de rotsen vastzuigen. Kook eendenmosselen gewoon in water met een laurierblad en eet ze warm of koud. Breek de schaal open, trek de dikke. vlezige huid naar buiten en dan ligt uiteindelijk het roze vlees bloot dat u van de schaal af kunt bijten. Het smaakt best lekker en is natuurlijk vrij zilt.

 

Grand Duna

Grand Duna In de onmiddellijke omgeving, voor je aan het plaatsje Corrubedo, toekomt bevind zich een reusachtige duin. Deze is 1.300 meter lang, 300 m breed en 20 m hoog.Deze zandophoping, ook Duna Mobil (wandelende duin) genoemd, werd omstreeks 2.900 jaar geleden gevormd. Op het begin van de vorige eeuw was ze nog 60 meter hoog. Nu beschermd als nationaal natuurmonument en enkel nog toegankelijk via een houten plankenpad, waar je niet vanaf mag wijken (€ 600,- tot € 6.000,- boete). Anno 1993 werd ze opgenomen op de RAMSAR-lijst. De Faro van Corrubedo



Spanje is wat je wilt. Spanje is wat je nodig hebt